Tweede poging... gelukt!

Artikelindex

Klim 5 - Route des Cèdres - les Grands Pins - Tournant de l'Anglais
Om tien voor zeven vertrekken we - vijftig minuten later zijn we aan het begin van de Route des Cèdres. Zo goed als geen verval ten opzichte van de vierde klim, perfect! Tien minuten later staan we klaar om de Route des Cèdres aan te vallen. Bij het vertrek blijkt dat ik mijn koersschoenen nog aan heb – ik ben wellicht iets té euforisch aan het worden. Ik trek snel mijn mountainbikeschoenen aan en weg zijn we. We spreken af dat Johan ons aan Tournant des Anglais zal opwachten om tien uur. We houden rekening met wat extra verval en dit geeft ons nog altijd tijd genoeg om het laatste stuk van de klim en de afdaling te rijden. Ook tijdens deze beklimming krijg ik mijn hartslag niet meer boven 140 en af en toe rijdt Marc van me weg. Gelukkig weet ik dat het stuk na Grands Pins beduidend minder lastig is en dat geeft me moed. We zijn vroeger dan verwacht aan Tournant de l'Anglais en twijfelen even om met onze mountainbikes verder te rijden tot de top. Uiteindelijk besluiten we om toch op Johan te wachten om nog wat extra mondvoorraad in te slaan.

De laatste zes kilometer zijn nog behoorlijk zwaar met af en toe de wind op kop. Uiteindelijk zijn we om twintig voor elf op de top en vind ik nog de kracht om te demarreren en voor Marc op de top te zijn. Als trotse vader laat hij het graag gebeuren. Na de felicitaties en de korte fotosessie dalen we af: Marc rijdt voorop, gevolgd door mij en Johan in de wagen. Opnieuw voel ik me de eerste bochten minder dan kiplekker maar gaat het al snel over. Iets voor half twaalf zijn we terug in Bédoin en ben ik Diable du Ventoux! Het is een zalig gevoel dat ik nog graag op een terrasje deel met de mensen die me vandaag hebben ondersteund: mama, papa en Johan.

Tenslotte wil ik Laura, mijn verloofde, ongelooflijk hard bedanken voor alle steun en enthousiasme tijdens de voorbereiding!

 

 

Pin It
e-max.it: your social media marketing partner