Diable du Mont Ventoux, hoe laat je het zover komen Ruud? - Mountainbike

Artikelindex

Mountainbike
Om één minuut voor drie meldde ik me weer bij de start, alias pizzeria, met mijn mountainbike.
Pierre, 55 jaar en al eeuwig goud in de Marmotte, zou vanmiddag een keer met me door het bos fietsen. Hij had ook zijn mountainbike daarvoor speciaal meegenomen. De eerste vier kilometers waren makkelijk, maar die volgende vier tot de afslag in het bos waren zwaar en vooral héét: 38 graden, pal in de zon, dat is geen lolletje. Linksaf, Route des Cèdres. Het eerste stuk in het bos ging wel; Pierre keek me aan met een blik van: is dit nu alles?, moeten ze hier nu een boek over schrijven? Maar al snel keek hij anders en steeds moest ik omkijken of hij nog wel volgde.
Hij ging mee als gezelschap, we zouden bij elkaar blijven. Pierre stopte af en toe om een foto te schieten. De weg werd slechter en steiler, richting Les Grands Pins. Gelukkig, daar was de vangrail, die ik nog kende van mijn vorige tocht. Even foto's gemaakt bij de wegwijzer, linksaf, en nog een beetje klimwerk. Daarna rij je lekker makkelijk richting slagboom bij TA, Tournant de l'Anglais.


Even tussendoor, vorig jaar heb ik heel deze route met mijn 33-jarige oude Peugeotje ook nog gedaan, best lastig maar op een gegeven moment kon ik nergens meer omkeren, doorrijden was het alternatief. Toen we een jeep tegenkwamen met daarin een soort boswachter dacht ik dat hij me wel op de bon zou slingeren, maar nee, hij zette zijn jeep in de bosjes om ons te kunnen laten passeren. Mijn zoontje was ondertussen al onder het dashbord gekropen van de schrik! Uitgebreid werd er gezwaaid en naar mijn perfecte cabrio gekeken. Frans hè.

De laatste 4.7 kilometer over de weg, aan de Malaucène-kant, gingen wel aardig omdat je dan weer op perfect asfalt mag rijden. Je geniet van het enorme uitzicht en ineens zie je de toren staan. Ja, dan ben je dus al bijna boven. Na 2.37.40, met een gemiddelde hartslag van 136, kon ik de administratie voor de vierde keer bij gaan werken. De organisatie van de Masterseries moest nog even een foto knippen en daar gingen we weer, met helm op, afdalen op de VTT.

Met een mountainbike met wegprofiel kun je dus verrekte hard afdalen, tenminste, mijn Hema-klokje gaf 80 kilometer in het uur aan, op dat perfecte asfalt, geweldig.
Beneden weer naar de fietsenmaker Bedoin Location, alias Pizzeria Chez Pierre, stempelen etc. Trouwens, dat is een gezellig zaakje met heel vriendelijke mensen! De madam vroeg zelfs nog hoe het met de enkels ging. ‘Ça va bien!' Nog maar één keer naar boven voor donker, Pierre ging weer mee! Om 18.20 verlieten we Bedoin. De zon stond al lager, we reden meer in de schaduw, we wisten dat dit de laatste keer zou zijn, kortom, die eerste acht kilometer tot aan RC, gingen veel beter. Het stuk tot aan GP kenden we nog, eigenlijk hadden we er schrik voor. Maar omdat het niet meer zo heet was, ging het me beter af dan enkele uren eerder. Ik was inmiddels ook helemaal gewend aan de andere fiets en het andere zadel. Bij GP weer de bekende foto's gemaakt en nu rechtsaf gegaan.

Deze route had ik nog nooit gedaan, nee, ook niet met de auto. Ik had op het routekaartje gezien dat het bijna vlak zou moeten zijn. Helaas, ik kwam bedrogen uit. Op een gegeven moment passeren we een bordje met hoogte 1516m. We hadden dus nog best wat geklommen.
Deze route is dus heel slecht. De kuilen worden groter, grind worden stenen, en als je hier en daar afdaalt zit je te shaken op je fiets. Verrek, een stuk wild, een gems natuurlijk, hoe kan het ook anders op het gemzenpad! Dit pad adviseer ik niemand op de racefiets te doen, zonde van je materiaal. Op het eind daal je nog sterk af, snelheden van 25 tot 35 kilometer per uur haal je makkelijk. Net voorbij Chalet Reynard, in de eerste bocht, kom je weer in de bewoonde wereld. Een andere deelnemer van de Masterseries komt net door die bocht en ziet ons uit het grindpad komen. De Fransoos vroeg of wij wel goed wijs waren om zo naar boven te gaan, ik was immers in die wedstrijd de enige die ook op VTT-paden had gereden.

e-max.it: your social media marketing partner