Op herhaling op de Mont Ventoux

Artikelindex

Over onderschatting, voorbereiding, leermomenten en het stellen van nieuwe doelen!

Aanleiding en de “perfecte” voorbereiding in 2005
Hoewel een aantal jaren geleden er al eens over nagedacht te hebben, nam ik mij in de loop van 2004 voor om
in 2005 per fiets een Franse reus te beklimmen. Zodra je een dergelijk voornemen ventileert worden allerlei goedbedoelde adviezen op je afgevuurd. Vraagtekens waren er dus volop. Maar op basis van eigen inzicht, boekenwijsheid en op gevoel, probeerde ik mijzelf vanaf april 2005 in letterlijke en spreekwoordelijke zin in vorm te krijgen. Allereerst mijn overgewicht, resultaat van een Bourgondische levensinstelling, aanpakken.

Ca. 5 kg leek me voorlopig wel genoeg. Hoe? Logisch zou zijn geweest om veel buiten te fietsen op mijn mountainbike! Welnee, dat deed ik ook wel af en toe maar regelmatig trainen op de sportschool leek me efficiënter, dat kostte minder tijd. Advies inwinnen bij instructeurs? Welnee, vond ondergetekende niet nodig. Gewoon veel en hard trainen op de ‘hometrainer’ moest toch ook kunnen. Een opbouwende weerstand van 12 naar 20 moest mij de explosieve benen geven om de Mont Ventoux op te vliegen. Daarnaast wat wijntjes en Duveltjes laten staan en klaar dacht Erik te zijn. Goed nagedacht over een optimale voorbereiding met betrekking tot materiaalkeuze en conditie? Uhh nee dus.

D-Day
Augustus in de Provence. Een mooie zomerse, maar wel warme en ook drukke dag. Met een ietwat misselijk gevoel opgestaan. Zenuwen? JA. Omdat ik wist wat ik kon verwachten? NEE. Na de nodige momenten van fysiek en mentaal afzien tijdens mijn 2.5 jarige diensttijd in Rotterdam en Doorn, werd dit een nieuwe fase van afzien in mijn sportende privé leven. Na een goed ontbijt, veel water, een warme douche, mijn mountainbike op het dak van de auto gezet en samen met mijn vrouw Yvonne, via Bedoin naar de top van de Mont Ventoux gereden. Met de auto viel dat niet tegen en het afzien viel bovendien mee. Sportieve bevrediging gaf het echter niet dus toch maar mijn fiets van het dak gehaald.
Waarom start vanaf de top? Dat verdient enige uitleg. Normaliter had ik uiteraard vanuit Bedoin per fiets in één keer naar boven gekoerst. Mijn vrouw wilde er natuurlijk bij zijn als ik de top op kwam fietsen. En eerlijk gezegd leek mij dat ook een mooi kippenvel moment. Zij had echter nog nooit met de auto een berg opgereden en omwille van de veiligheid van haar en van mijn fietsende kompanen in de afdaling gaf het mij geen comfortabel gevoel haar alleen het stuur toe te vertrouwen. Zo gezegd zo gedaan.
Boven gekomen heb ik mij in de auto geprepareerd, want door de harde en kille wind was het buiten niet echt uitnodigend. Dus windjack aan, een nog vlak voor vertrek in Nederland gekochte helm c.q. armzalige pot op de kop en een bril op. Zoals gezegd fiets van de auto (scheelde overigens niet veel of mijn fiets was door de harde wind eerder beneden dan ondergetekende) en zeer voorzichtig naar beneden gekoerst. In de eerste meters naar beneden vroeg ik mijzelf al af waar ik aan begonnen was. De harde wind en snelheid (ik had nog nooit een Nederlandse heuvel op gefietst en dus ook niet af gefietst, laat staan een respectabele berg als de Mont Ventoux), boezemden ontzag in. Ik was gewaarschuwd.

e-max.it: your social media marketing partner