Edwin Kamp: Cinglé, Galérien, Cannibale, Grandonneur! - De Grote Dag

Artikelindex

De Grote Dag
05-05-2006 gaat om 06.15 de wekker. Nog even een lekker bord spaghetti naar binnen werken en dan om 07.00 uur vertrekken bij de fontein in Bedoin.

Eerste klim, de gele route
Na Les Combarets voel ik een enkele druppel regen. Het zal toch niet waar zijn. Gelukkig blijft het beperkt tot deze enkele druppel maar ga toch wat zorgelijk verder. Opeens hoor ik een steeds luider wordend gebrom. En daar verschijnt plotseling uit het niets een auto op deze, zowat ontoegankelijk, weg. Vol verbazing kijk ik een wat oudere Fransman aan met een blik in mijn ogen van “wat doet die hier in vredesnaam”. De chauffeur zal dit hoogstwaarschijnlijk ook wel van mij gedacht hebben. Het pad is trouwens geheel fietsend te doen. Via Mazanet (E) en Collet Rouge Haut (F) door naar Les Grands Pins (G), heerlijk vanaf nu weer bekend terrein.
Mijn vrouw zou om ca. 09.15 uur bij Plaine des Hermitants (I) staan, parkeerplaats net boven Chalet Reynard. Daar wissel ik de ATB om voor de racefiets. Met de racefiets klim ik verder naar de top waar ik om 10.15 uur aankom. Dan dalen naar Malaucène.
Mijn vrouw rijdt in de tussentijd weer terug naar Bedoin; het gedeelte tussen Mont Serein en de top is nog steeds afgesloten voor verkeer en via Col de Madeleine gaat zij naar Malaucène, waar we hebben afgesproken op de parkeerplaats bij het begin van de klim (D974). Even een stempel halen en de bidons in orde maken en dan om 11.00 uur vertrek voor de tweede beklimming.

Tweede klim, de paarse route
Net voorbij Chapelle St.-Roch maak ik nu niet de fout door verkeerd te rijden. De grote bocht naar rechts begint en ik weet nu dat ik goed zit. Dit is trouwens ook een slecht begaanbaar gedeelte. Eenmaal aangekomen bij punt D, karrenspoor naar Col du Comte, krijg ik goede moed. Het pad is goed te fietsen en niet erg steil. Het gaat tot nu toe prima.
Naarmate de kilometers vorderen begint het pad steeds slechter te worden en wordt het ook steeds steiler. Om de moed erin te houden kijk ik af en toe even naar links voor een mooi uitzicht, maar door de stenen goed op het pad blijven letten. Bij Col du Comte aangekomen weer even goed kijken waar ik heen moet. Dit is echter wel duidelijk. Vanaf Col du Comte een goed pad verder. Nog even en ik ben bij Mont Serein.
De route is door mij goed te volgen, waarbij ik mijn teller elke keer op nul zet bij belangrijke herkenbare punten (bochten) zodat ik, via de afstand, kan bepalen waar ik op dat moment zit en dan weet waar ik heen moet.
Bij Mont Serein staat mijn vrouw mij weer op te wachten. We wisselen weer van fiets en ik vertrek vol goede moed met de racefiets naar de top waar ik om 14.15 uur aankom en mijn stempel haal. Helm op en dalen naar Bedoin.
Afgesproken met mijn vrouw dat zij op de parkeerplaats zou staan tegen over het benzinestation. Eerst nog even een stempel en om 14.45 uur weer vertrekken op de ATB voor de laatste beklimming.

Derde klim, de rode route
Deze beklimming mag geen probleem zijn. Ik ken immers de gehele route en weet dat, zonder pech, de klus gaat lukken. Hier wordt een mens vrolijk van.   
Bij Saint-Estève aangekomen inmiddels al wel weer twee stukken gelopen, maar dat wist ik van te voren, dus geen probleem. Fiets gewisseld en nu 2,1 km verder op de racefiets. Bij Route des Cedres weer verder op de ATB.
Afgesproken met mijn vrouw dat zij op de top mij zal opwachten.
Vanaf Tournant de l’Anglais, net boven Mont Serein, doe ik dit laatste stukje van de D974 gewoon op de ATB.
Om 18.00 uur op de top, gehaald. Een groot moment van vreugde. Wederom een klus geklaard.
Even diverse mensen bellen voor dit heugelijke feit. Ook Lex gebeld en van hem begrepen dat ik net op tijd was om de eerste Grandonneur te worden; er staat inmiddels iemand in de startblokken om ook aan dit karwij te beginnen. Helaas voor hem en geluk voor mij, ik ben de eerste Grandonneur.
Voor de laatste keer van fiets wisselen en met de racefiets dalen naar Bedoin. Onderweg naar Chalet Reynard een paar keer wat vreugdekreten uitgeschreeuwd, heerlijk gevoel.
Om 18.45 weer op de camping.

Edwin Kamp, Zwolle - 1e Grandonneur du Mont Ventoux

Edwin Kamp, Zwolle - 1e Grandonneur du Mont Ventoux

De klus net binnen 12 uur geklaard.
Het is te doen, maar hou er rekening mee dat je sommige stukken moet lopen.

  • Bewust geen Mp3 speler meegenomen i.v.m. concentratie op het wegdek.
  • Probeer zo licht mogelijk te trappen. (Alles wat je nu te zwaar trapt kom je straks tekort)
  • Banden met een grof bandenprofiel op het loopvlak, voor goede grip, zijn absoluut noodzakelijk i.v.m. grind en keien op de route’s. (Gebruik absoluut geen banden zonder profiel)  
  • Bij elk herkenbaar punt de teller op nul zetten zodat je de verreden afstand tussen de deze punten goed in de gaten kan houden.
  • Overzichtskaart: 3140ET Top 25 Mont Ventoux, schaal 1 : 25.000. (Meet alleen van deze kaart de onderlinge afstanden) 


Voeding tijdens de tocht
800 gram vloeibaar voedsel: Carbo Plex
2 voedingsrepen: Energie Byte
4 bananen.
2 appels
6 bolletjes met kaas.
Water
Cola

Versnellingen 

Beschikbaar: ATB 42/32/22 * 11,12,14,16,18,21,24,28 Race 46/36/26 * 13,15,19,21,23,26,28
Veel gebruikt: ATB 22 *  21,24,28 Race 26 * 23,26,28

In verband met verslechterende weersomstandigheden vanaf 08-05-2006 geen poging meer ondernomen om Diable te worden.

Dinsdagmorgen 09-05-2006 lag er verse sneeuw op de berg. Met de auto kon je net niet bij het monument van Tom Simson komen i.v.m. sneeuw en ijs op de weg. Geen winterbanden onder de auto en geen sneeuwkettingen bij me.

Deze zomer heb ik een andere klus te doen waarmee ik in dit verhaal ben begonnen. Indien u mij daarbij financieel wilt steunen dan zijn giften van harte welkom op rekeningnummer: 1195.13.986 van de Rabobank Zwolle-Hattem. T.n.v. E.Kamp woonplaats Zwolle o.v.v. Fietssponsortocht. Zie voor informatie: www.salverda.nl

Helaas is het rijtje 1 t/m 6 nog niet compleet, de 5 keer (Diable) ontbreekt nog maar ik heb wel een inschrijfkaart, dus wie weet.
(Lex, dan bel ik je wel weer).

Tot slot mijn dank aan:
1. Harry Rikaart wiens ATB ik wederom kon lenen.
2. En uiteraard mijn vrouw.
Wederom gaat ze met me mee naar de Mont Ventoux omdat ik zonodig een stukje moet fietsen (ze vindt het daar trouwens best leuk hoor). Zonder haar onvoorwaardelijke steun zijn dit soort zaken voor mij onhaalbaar. Jacq, bedankt voor je steun en jouw, voor mij onmisbare, inbreng in het resultaat.

 

Pin It
e-max.it: your social media marketing partner