Grandonneur du Mont Ventoux – verslag - Route 3 – Joseph Eymard

Artikelindex

Route 3 – Joseph Eymard
Met een vaartje van 45 gemiddeld richting Bedoin, nog een stempeltje en wat bevoorrading oppikken bij de bakker en op naar de laatste klim, Joseph Eymard. Deze is weer in eenzame-fietser mode te doen, en dat valt mentaal een beetje zwaar. Maar wie heeft er nood aan moraal als je goede benen hebt, en die heb ik nog altijd. De eerste kilometers lijkt de weg redelijk makkelijk te vinden, ik maak me wel wat ongerust omdat ik links en rechts zijwegen zie die ik niet op de kaart terug vindt. Dan kom ik aan een splitsing die ik nergens terug vind. Volgens mijn tellertje moet punt D nog bijna een kilometer verder liggen. Ik verken even alle wegen, er is er maar één die in aanmerking komt om te fietsen. Voor alle zekerheid rijd ik toch maar terug naar punt C. Daar zie ik dat ik inderdaad een stukje verkeerd gereden ben, de bocht naar rechts ter hoogte van de camping ligt zeker nog 200 m verder. Hoera, denk ik, maar het maakt nauwelijks verschil. Een half uurtje na de eerste passage sta ik opnieuw aan dezelfde splitsing, met volgens mijn teller nog altijd ongeveer 500 meter te weinig. Ik rijd toch maar rechts naar boven, en aan de bochten kan ik snel zien dat die splitsing inderdaad punt D was.

De volgende stukken zijn lang en zwaar, zowel qua ondergrond (zware kiezel en stenen) als qua stijgingspercentage. Wel weer een prachtige route, ik stop nog één keer om een fotootje te nemen.

Tot punt E tel ik ongeveer 6.8 km, dus de halve kilometer die ik eerder te weinig had zit blijkbaar in dit stukje. Enkel de laatste kilometer voor punt G is opnieuw wat minder steil. Vanaf daar gaat het snel richting Jas des Pélerins (punt H) en nog sneller in de afdaling richting Chalet Reynard. Op naar de top, voor de laatste keer. Echt snedig gaat het niet meer, maar 38 minuten later sta ik op de top, weer in de mist, zoals ruim 11 uur eerder. Een laatste fotootje op de top, Sms’je naar de maats dat de opdracht volbracht is, op naar de achtbaan richting Malaucène. Als ik op de top vertrek ben ik de allerlaatste daar.

Tot Chalet Liotard rijd ik in een dikke mist met de remmen dicht. Daarna klaart het op, maar net als ik nog eens alle registers wil open trekken in de afdaling word ik overvallen door een stortbui van jewelste. Twintig meter verder ben ik doorweekt tot op het vel, en nog eens vijfhonderd meter lager verkleumd tot op het bot. Het is of de berg eens wil laten zien dat het enkel dankzij zijn goede luim is dat ik het vandaag gehaald heb, want als ik dit eerder op mijn hoofd gekregen had, was het wel gedaan geweest denk ik. De bedoeling was om vanaf Malaucène door te rijden naar het hotel in Vaison, maar dat haal ik zo niet meer. Op een ietwat beschut plekje dus stoppen en bellen naar de collega’s of die een reddingsteam willen uitsturen, graag met handdoek, droge kleren en een deken. Ik bibber in de afdaling zo erg dat ik er bij het remmen gratis ABS bij krijg, en dat is geen luxe want de weg is een waterval. Een kilometer of 10 voor Malaucène breekt de zon door (terwijl het nog steeds pijpenstelen regent) en zorgt voor de mooiste dubbele regenboog die ik in tijden gezien heb. Een foto nemen is niet echt een optie, en daar heb ik nu wel spijt van.

In Malaucène wankel ik druipnat bij de bakker binnen om het restant van mijn bevoorrading op te halen. Ik verwacht vreemde blikken, maar blijkbaar zijn ze daar wel wat gewoon, want zonder verpinken krijg ik mijn zakje terug. Ik installeer me bij de fontein en hoop dat Johan er snel aankomt want ik ben door en door koud. Ik bibber zo hard dat ik nauwelijks mijn recup drankje naar binnen krijg. Een vriendelijk Nederlands-Duits koppel komt informeren of het wel gaat. Ja hoor, alleen een beetje koud. Door het gebibber moet het er niet echt overtuigend uitgekomen zijn, want ik krijg prompt eerst de pull en dan de vest van de vrouw. Leve de emancipatie. Daarna krijg ik nog een paar warme knuffels erbovenop, eerst van haar, daarna ook van hem. Ik vind het allemaal even heerlijk, je kan je indenken hoe ver ik heen was...


e-max.it: your social media marketing partner