Forestier en Grandonneur du Ventoux - Route Joseph Eymard

Artikelindex

Route Joseph Eymard
Hoewel dit de enige route is waarbij je nergens voet aan de grond moet zetten, vind ik deze de lastigste van de drie. De ondergrond bestaat uit grote vaste of losliggende stenen en het is er zeker niet vlak. Op vele plaatsen mag je blij zijn met een snelheid boven de 7 km/u. Tijdens mijn Forestier op zondag 11 juli (die als verkenning voor de Grandonneur diende) heb ik de route Joseph Eymard in de volle zon bij een temperatuur net beneden 40°C gereden. Van voorbij de camping tot de Plaine des Hermitants was er weinig of geen schaduw en dat was afzien. Logisch dus om met deze route te starten en de warmte van de dag te vermijden. 

Ik geef er vanaf het begin een lap op. Hartslag constant tussen 160 en 170 slagen per minuut; flink in het rood dus. Ik bereik zonder noemenswaardige problemen de eerste “top”, even voorbij Les Grands Pins. Vanaf daar is het bergaf tot de Plaine des Hermitants. De laatste zes kilometer op de D974 is het zalig rijden, zonder wind in een aangename temperatuur.

Foto in Bédoin om 4u41’ en enkele minuten daarna op pad. Het duurt iets langer dan verwacht vooraleer het klaar wordt, maar dat deert mij niet gezien mijn verlichting op het fietsstuur en de Petzl hoofdlamp. De ondergrond voelt even moeilijk aan als tijdens de Forestier, maar het is een stuk koeler en dat maakt de rit veel minder lastig.

Net vóór de top ontmoet ik de traditionele herder met zijn kudde. Zeker de moeite waard om te stoppen en een praatje te maken. Als ik hem vraag welk eten die schapen daar vinden, wijst hij met zijn stok allerlei “herbes” aan die tussen de stenen groeien. Hij heeft gelijk: als je goed kijkt is de kale berg helemaal zo kaal nog niet. Ik bereik de top na minder dan 2u50’ waar ik voor het eerst een andere wielertoerist ontmoet, een Fransman die uit Malaucène vertrokken is. Een kort gesprek en wederzijds een foto nemen.

Als ik het mij goed herinner, is dit mijn eerste afdaling van de Ventoux met een MTB; het bevalt mij enorm. Je zit zeer ontspannen op de fiets en gaat in feite niet veel trager dan met de racefiets (beneden na 27’).

Eten en drinken gekocht in de plaatselijke bakkerij op de hoek en een klein kwartiertje later kan de tweede klim beginnen.

e-max.it: your social media marketing partner