Diable en Forestier (de laatste twee klassementen) - Forestier op 2 mei (gestaakt)

Artikelindex

Forestier op 2 mei (gestaakt)
Op 2 mei ben ik om 09.00 uur begonnen vanuit Bedoin. Vol goede moed vertrokken maar toch ook wat onrustig over de weersomstandigheden. Onderweg naar Les Grand Pins een schaapskudde met de daarbij behorende schaapsherder en honden tegen gekomen. Niet erg lekker met twee blaffende honden naast je terwijl je op moet letten waar je fietst. Maar goed, ook dit weer overleefd.
De lucht om me heen begint zolangzamerhand wel erg donker te worden en de wind wordt steeds heftiger. Na ca 1 uur begint het ook nog eens zachtjes te regenen. Mijn ongerustheid neemt met elke trap toe.
Bij Les Grands Pins zie ik de vangrail weer als eerste. Nooit geweten dat je zo blij zou kunnen zijn bij het zien van een stuk vangrail.
Het weer wordt echter steeds slechter en slechter. De regen komt met steeds grotere hoeveelheden naar beneden en het waait inmiddels zo hard dat ik mij ernstig begin af te vragen of ik straks wel door moet gaan. Tot mijn grote schrik begin ik nu ook nog eens sneeuw te zien. Wat een ellende is het aan het worden. Het eerste gedeelte vanaf Les Grands Pins naar Chalet Reynard is licht stijgend en door mijn inspanning kan ik nog enigszins wat warm blijven. Het tweede gedeelte is licht dalen. In dit tweede gedeelte kan ik mijn vingers bijna niet meer gebruiken om de remmen te hanteren, wat toch echt noodzaak is in dit stuk route. Dit heb ik eerder meegemaakt tijdens de Marmotte van 2002, toen ik in de sneeuw de Galibier moest afdalen. Dat was ééns maar nooit weer, het was toen een levensgevaarlijke afdaling. Stel je maar eens voor dat je vingers half bevroren zijn door de kou en dat door de sneeuw je remmen het bijna niet doen.
Zo goed als het kan probeer ik mijn gedachten in toom te houden en probeer ik na te denken of ik de poging moet gaan staken of dat ik verder zal gaan. Los hiervan begin ik er ook ernstig aan te twijfelen of mijn vrouw wel door zou willen gaan. Zelf denk ik van niet, en ik kan haar daar, gegeven de weersomstandigheden, geen ongelijk in geven. Ik wil zelf een besluit nemen voordat ik mijn vrouw spreek. Inmiddels scheren de wolken ook al om mij heen.

Ik weet het: Ik stop. 

Ik baal verschrikkelijk, maar er is nog meer voor me te doen in deze vakantie (Diable) en ik kan geen onnodige risico’s gaan nemen.
Diable worden is voor mij in deze vakantie het allerbelangrijkste en ik heb hier geen ander moment voor als alternatief. Dit moet in de meivakantie gebeuren. Als het echt niet anders kan, dan zou Forestier ook nog in de zomervakantie kunnen gebeuren. Het enige nadeel hiervan zou kunnen zijn dat ik niet als eerste in alle klassementen zou staan omdat er twee zuiderburen, de heren uit het Diepenbeekse - Marc Claesen en Lucien Valkenborgh, ook in de startblokken staan om in elk klassement te komen. Maar goed, als het niet anders is, dan is het maar niet anders.
Eenmaal bij de auto aangekomen spring ik snel in een warme auto. Ik zit volledig te shaken van de kou. Het is buiten net boven het vriespunt (2 graden). Gelukkig zorgt mijn vrouw goed voor me met warme kleding en een heerlijke kop warme koffie en een broodje.
Eenmaal wat bijgekomen zeg ik haar dat ik ermee stop. Wat een … moment.e kijkt me aan en zegt tegen me dat als ik dat besluit niet had genomen, zij mij tegen zou houden om verder te gaan. De enige kant die zij nu, samen met mij opgaat, is terug naar de camping. Het is volgens haar absoluut onverantwoord om door te gaan (mijn inschatting van haar klopt dus wel een beetje). Zij heeft gelijk. 
We besluiten dat ik zelfs niet met de fiets af ga dalen, maar dat de ATB boven op de racefiets gelegd gaat worden en dan samen met de auto naar beneden. Dit lukt allemaal, zodat ik ook in een warme auto terug ga.
Het is me nog nooit overkomen dat ik in een auto daal, terwijl ik mijn racefiets bij de hand heb. Toch baal ik van de inspanning die ik geleverd heb die nu voor niets is geweest. Gelukkig kan ik deze negatieve gedachte omzetten naar een positieve om dit dan maar te zien als een training. Wel een ongebruikelijke training voor me, maar toch.
Eenmaal op de camping aangekomen eerst warm proberen te worden onder de warme douche. Wat is het dan lekker dat je zonder enige schroom lang onder een hete douche kan staan.

Conclusie: poging mislukt.
Herstellen en hopen op betere tijden.

e-max.it: your social media marketing partner