Diable du Mont Ventoux, hoe laat je het zover komen Ruud? - De eerste klim: 1.54.55

Artikelindex

De eerste klim: 1.54.55
Rugnummer 467 opgespeld en om even na 6 uur vertrok ik voor de eerste klim. Ik heb tijdens mijn laatste trainingstocht thuis, Oisterwijk-Domburg v.v. 350 km, mijn kilometerteller verloren op de kasseien in België. Ik hoefde vandaag dus alleen maar naar mijn hartslagmeter te kijken. Niet boven de 150, dan kan ik blijven gaan! Ik stond er versteld van dat ik me kon beheersen, er reden namelijk meerdere renners in de buurt, normaal gesproken moet ik die natuurlijk voorbij, al moet de hartslag naar 180. Rustig naar boven, zo kan het dus ook! De organisatie hield de tijden wel bij, maar met de Franse slag. Voor de zekerheid, en omdat ik dat altijd doe, heb ik op de stempelkaart van de Diable steeds mijn echte klimtijden en gemiddelde hartslagen genoteerd. De eerste klim: 1.54.55.  hartslag gemiddeld 148. Boven wat gedronken en wat cake gegeten. Stempelen, administratie bijwerken, jasje aan, en afdalen, op het gemak, met de helm op natuurlijk. In Malaucène stond Bert niet op de afgesproken plaats en ik kon de stempelplaats niet vinden. Tof! Hé, daar komen Bert én Peter aan, zij meezoeken en op een terras, achter een plant zat iemand met een map papieren. Toch 10 minuten verloren op die manier. Alleen Bert ging met me mee de tweede klim in. Zeker niet als haas, maar meer voor de gezelligheid.

Mietjeskant
Na 1.49.30 stonden we boven. Hartslag weer 148 gemiddeld. Bert besloot om ook Sault maar even mee te pakken. Daar aangekomen, na een afdaling waar we regelmatig behoorlijk hebben moeten meetrappen, gestempeld, gedronken en weer wat cake gegeten. Meteen maar weer op de fiets voor de derde beklimming, de mietjeskant. In die klim heb ik heel wat pannenkoeken ingehaald die me aankeken met een gezicht van: jij kunt eigenlijk die steile kant wel rijden!
Ze moesten eens weten! Het werd al warmer, ik kreeg een beetje honger, en ik wist wat ik nog voor de boeg had. Mijn hartslag werd bijgesteld op 140. Na 1.48.30 stonden we weer boven, geen wereldtijd natuurlijk, maar ook niet uitgewoond! Stempelen, drinken, helm weer op, en afdalen maar.
In Bedoin aangekomen, via het fonteintje rechtstreeks naar de camping gefietst. Peter, onze Chef-kok, nam mijn bestelling op, ik nam snel een douche, en met een schoon tenue aan kon ik aan de uitgebreide lunch beginnen.

e-max.it: your social media marketing partner