Diable du Mont Ventoux, hoe laat je het zover komen Ruud? - Enkels verstuikt

Artikelindex

Enkels verstuikt
In Barcelonette overnacht, de volgende dag door de Gorges de Meouge, richting Bedoin. Een jaar eerder had ik deze gorges ook al eens bezocht, schitterend! We bezochten nu ook weer de rotsen waar je van grote hoogte in de rivier kunt springen. Het was warm en dus gingen we ons even verkoelen in het water. Nog eens van die hoge rots afspringen leek me wel leuk. Plons! Au, au, shit, de bodem! Ik dacht dat ik mijn enkels brak! Het water was niet zo diep als afgelopen jaar en de rots stak daardoor ook meer dan een meter verder uit het water. Wat was ik weer dom geweest! Twee verstuikte enkels, mijn schoenen konden niet meer goed aan. Sukkel! Het was nu dinsdag, en zaterdag 26 juni stond vijf keer Ventoux op de planning, en dan twee van die dikke enkels. Mijn fietsmaatjes verklaarden me voor gek, eerst al om van die rots af te springen, en nog een keer toen ik vertelde dat ik tóch ging op zaterdag.
Op vrijdagmiddag ben ik in Bedoin naar de fietsenmaker, alias pizzeria gegaan om mijn mountainbike te laten checken. Nieuwe remblokken en rijden maar. In de winkel hingen diverse aanplakbiljetten over de Masterseries, de 24 uurs-race, zoveel mogelijk keer de Ventoux op. De dame in de winkel schreef me in, 40 euro dokken en ik werd de volgende morgen om 6 uur terug verwacht. Ze keek wel een beetje bedenkelijk toen ik het verhaal van de sprong in de rivier vertelde en bijbehorende enkels liet zien. 'But you can try it!' 'Merci'.

In de verslagen op de site heb ik gelezen over hoe diverse ventouristen zich voorbereid hebben, om er maar zeker van te zijn dat alles goed zou gaan. Mijn voorbereidingen: gewoon eten, voetballen kijken in de kroeg met een pot bier, redelijk op tijd naar bed, bij het ontbijt ontdekken dat er geen ontbijt is, dan maar wat rijstwafels met honing, een banaan en een fles Extran. De organisatie zou zorgen voor eten en drinken… dus…  een banaan lijkt me wel voldoende, twee bidons en wat koekjes mee.
Stempelkaart van het NBG De Kale Berg, een gsm, wat geld, en een dun jasje.
Voorts had ik afgesproken met Bert dat hij om half negen in Malaucène zou staan om een keer mee naar boven te fietsen. Pierre zou in de middag dan wel een keer met me door het bos fietsen om foto's te maken. Tussendoor zou ik op onze camping, La Garenne van fiets wisselen en wat eten.

Om vijf uur ging de wekker, maar ik was om half drie al wakker omdat een vriend het nodig vond om me ‘s nachts te bellen. Ivo, bedankt nog! Even douchen, vijf rijstwafels met honing op, banaan en een flesje Extran om het weg te spoelen. Pierre ging mee naar de start om daar wat foto's te maken.

e-max.it: your social media marketing partner