Het verhaal van een kleine muis die de Reus versloeg - Derde beklimming

Artikelindex

Derde beklimming
Beneden is het 22° wanneer ik omstreeks 12u55 voor de derde keer vertrek. Deze keer gaat het via de Route des Cèdres naar de Tournant de l’Anglais. De zon is nu fel op mijn hoofd aan het timmeren, hopelijk blijft dit niet duren want daar ga je vlugger van kapot.
Ik kom terug aan de bocht van Pavillon de Roland. Vooraleer de Route des Cèdres voor de tweede keer aan te vatten wil ik nog een plak peperkoek naar binnen spelen. Dit blijkt verrassend genoeg niet te lukken. Na een paar happen krijg ik braakneigingen. Ik weet dat ik geen vast voedsel meer door mijn keel kan krijgen. Ik begin onmiddellijk te vrezen voor een inzinking. Ik moet echter mijn weg vervolgen. Gelukkig pakken de wolken zich samen aan de top van de Ventoux. Zo kom ik in de schaduw terecht, dit doet deugd.
Ik kom terug terecht op de grindweg. Weer gaat mijn achterwiel regelmatig aan het slippen. Tijdens de vorige beklimming kon ik door harder te trappen nog recht blijven en verder rijden, maar nu moet ik echter voet aan de grond zetten en een tiental meter verder op een beter stuk terug op de fiets kruipen. Ik weet nu dat mijn benen aan het leeglopen zijn en ik moet hierna nog twee beklimmingen doen. Dit haal ik nooit. Ik zie het niet goed meer zitten.
Uiteindelijk, na veel gehark, bereik ik de Tournant de l’Anglais. Daar staat Rogette op me te wachten. Van Pavillon de Roland tot hier heb ik welgeteld 1u16’ gereden. Ik ben blij om even voet aan de grond te kunnen zetten. Zo kan de rug even ontlast worden en werk ik een zakje vloeibaar voedsel naar binnen. Nu gaat het op lekker lopend asfalt naar de top. In tegenstelling tot de Route des Cèdres voel ik me eigenaardig genoeg wat beter rijden. Ik krijg terug wat hoop. Het is 15u40 als ik voor de derde keer boven kom. De thermometer geeft 10° aan en mijn rijtijd over de derde beklimming is 2u33’.
Ik vat onmiddellijk de afdaling naar Malaucène aan. Tijdens de afdaling vraag ik me af hoe mijn benen het de volgende beklimmingzullen doen. Ik ben er een beetje bangvoor want ik weet dat ook dit een zeer zware karwei wordt. Beneden is het 22° maar in de zon voelt het veel te warm aan. Dat zit me weer niet lekker. Ik verplicht mezelf om nog een doosje rijst naar binnen te werken en dat lijkt me net te lukken. Gelukkig maar.

e-max.it: your social media marketing partner