Eén wel, één niet... - Klim 4: Bedoin – Route des Cèdres + Tournant de l’Anglais

Artikelindex

Klim 4: BedoinRoute des Cèdres + Tournant de l’Anglais – Top 4

Start = 15u24
Het traditioneel stempelen en foto’s maken was snel gebeurd en we waren snel weer weg in de richting van het vakantiehuisje. We aten nu snel een tas soep, met brood, een koekje en een banaan, dat ging nog verrassend goed naar binnen en na deze tweede eetpauze vertrokken we samen voor de volgende route. Nog maar eens de zelfde kilometers over het asfalt tot aan de afslag naar Route des Cèdres…
Hier reden we nog maar eens langsheen het verbodsteken en begonnen aan de laatste bosroute. Niks nieuws, de weg nog even slecht en stoffig, maar wat ons nu opviel is dat er een paar kilometer van de grote weg een heuse bus in het bos stond. Maar verder geen wandelaars te zien en ook geen fietsers, we waren hier weeral alleen. We wisten nu ondertussen al waar het steilere gedeelte van Route des Cèdres zou beginnen, we pasten ons volledig aan, de hartslag perfect onder controle houdend. Vreemd, vanmorgen lag de hartslag van Marc zo’n 10 slagen per minuut lager dan de mijne, maar nu was dat praktisch gelijk…waarschijnlijk zaten de maag problemen van Marc hier voor iets tussen. Het klimmen met mijn semi slicks werd iets moeilijker, omdat ik meer de neiging kreeg om te gaan “lopen”, ik moest dus telkens blijven “zitten” tot op een harder gedeelte. Ik wende snel aan deze techniek en we kwamen zonder problemen aan de richtingaanwijzer aan Les Grands Pins aan.
Weer even onze drankvoorraad tevoorschijn gehaald, die ook nu nog opmerkelijk koel was!
Mijn tweede Extran energiedrankje opgedronken, het resterende water in de drinkbus gegoten. En natuurlijk werd het resterende leeggoed nu netjes weer meegenomen. Dan fietsten we weer verder linksaf nu in de richting “Mont Serein”, het laatste deel van de bosweg tegemoet.
Na de bocht werd het alsmaar vlakker en al snel liep het lichtjes bergaf naar de grote weg, naar de Tournant de l’Anglais, waar de slagboom nog steeds dicht was.
Net zoals vanmorgen op de race fiets, passeerden we nu met de mountainbikes het verbodsteken en begonnen aan de laatste 4 kilometers naar de top. Ook nu was er weinig wind te bespeuren, de temperatuur daalde wel voelbaar en we trokken onze windtex halfweg reeds terug aan. Het klimmen liep verbazend genoeg nog steeds lekker en met een kleine versnelling passeerden we weer de natte plaatsen op het asfalt in de laatste kilometer naar de top. We keken hier niet meer naar om, we waren hier nu immers voor de laatste keer. Een paar wandelaars keken vreemd op toen ze ons zagen fietsen aan deze kant van de top.

Top 4 = 20u10
Ik arriveerde voor de 4de keer op de top en Marc voor de 3de keer, waar … ja natuurlijk enkele fotos’ genomen werden en waar de vrouwen ons op wachtten. Even nog wat drank bijvullen, handschoenen, beenstukken en armstukken aangetrokken, windvest dicht en nu snel afdalen naar Sault. De wind was weer wat aangewakkerd nu en we hoopten dat het niet té erg zou worden voor de laatste klim. Aanvankelijk dachten we om terug van fiets te wisselen na onze 4de top, maar het klimmen met de mountainbikes was tot nu toe redelijk goed meegevallen en omdat het donker werd leek het ons verstandiger om niet meer over te schakelen naar de racefietsen en de laatste klim ook met de mountainbikes te doen. Zo gezegd zo gedaan en aan de afdaling naar Sault werd begonnen, onderweg in het bos nog een groot hert zien wegvluchten, de rest van de afdaling liep vlotjes, op het laatste stuk na, dat heel genieperig ook met 10% omhoog ging. Pas daarna bereikte ik het centrum van Sault.

e-max.it: your social media marketing partner