Eén wel, één niet... - Klim 2: Malaucène

Artikelindex

Klim 2: Malaucène – Top 2
Wat een teleurstelling, ook aan het “Office du tourisme”  Malaucène werkt de tikklok niet! Goed maar dat we bewijs foto’s gemaakt hebben en onze stempelkaarten in orde zijn. Vlug even een stempeltje halen bij bakker Despeisse op het hoekje, een vriendelijk man trouwens, hij had de stempel al in de hand toen we de deur openden…

De vrouwen waren naar Malaucène gereden met de auto, we maakten hiervan gebruik om snel nog een koekje en een broodje te eten en een warme koffie te drinken. De bedoeling was om eventueel onze windtex af te geven voordat we aan de tweede klim zouden beginnen, maar dat leek op dat moment geen goed idee, het was té koud boven op de top. Gewoon even de drankbidon opnieuw gevuld en weg waren we voor onze tweede beklimming, terwijl de wekelijkse markt in Malaucène verder werd opgebouwd.
 

Starttijd = 06h21
Klimmen op hartslag was de boodschap, anders dan in het donkere bos van Bedoin konden we nu onze hartslag wel zien op onze Polar. Ook anders dan in het bos van Bedoin hoorden we hier géén dieren meer aan de wegkanten. De tweede beklimming verliep vlotjes, mijn Specialized Roubaix Pro lijkt echt geschapen voor dit werk. Ook bij Marc zat het goed, met gemiddeld 5 a 10 slagen minder dan ik leek hij zelfs uit te rusten tijdens zijn beklimming. We hadden een prima gevoel en kilometer na kilometer naderden we Mont Serein, maar enkele zeer steile stukken in de klim van deze kant lieten zich zoals meestal, goed voelen. Nog steeds hadden we geen enkel voertuig gezien en ook geen enkele fietser. Snel een foto genomen aan Mont Serein en dan terug de fiets op, ook nu waren de natte weggedeelten geen probleem, op één enkele bocht na, waar duidelijk “ijsbloemen” op de weg stonden. Hé,…dit hebben we voorheen niet opgemerkt… Het was vanmorgen dus héél verstandig geweest om bijzonder voorzichtig af te dalen. De wind viel mee nu, hier hadden we in 2005 al veel erger meegemaakt.

Top 2 = 09u08
Op de top waren we nog steeds alleen, een paar minuten later kwam uit richting Chalet Reynard een enkele fietser naar boven gereden. Ook een auto stopte en een vriendelijke bejaarde dame bood aan om een foto te nemen van ons beiden, dat hebben we natuurlijk niet geweigerd. Toch nog maar eens geprobeerd, maar de tikklok op de Ventoux blijft dienst weigeren… De foto’s zullen moeten dienen. Weer het windtex vest aangetrokken, muts opgezet en de afdaling naar Bedoin kon aangevat worden. Vreemd … tijdens het afdalen zagen we ineens veel tegemoetkomende fietsers, bijna iedereen steekt het handje op als wij voorbij suizen in de andere richting, opmerkelijk veel dames zijn erbij, zou het vandaag Vrouwendag kunnen zijn op de Ventoux? vroeg ik me af…

De afdaling kent geen problemen en al snel staan we weer terug aan de tikklok in Bedoin en ze werkt nog steeds ook !!! Toch ook maar weer een stempel gehaald in de Office du Tourisme. We nemen weer enkele foto’s en rijden in de richting van het vakantiehuisje enkele kilometers verder in de richting van “Le Mont Ventoux”. Zoals afgesproken bellen we van onderweg even naar de vrouwen, die nogmaals een pasta maaltijd zullen klaarzetten voor ons.

e-max.it: your social media marketing partner