Eén wel, één niet... - Klim 1: Bedoin

Artikelindex

Klim 1: Bedoin – Top 1
Omstreeks 03.00 stonden Marc en ikzelf aan de Office du Tourisme en de tikklok daar werkte perfect. Een mooie duidelijk stempel op de juiste plaats was het resultaat. Nog enkele foto’s gemaakt aan de startlijn, op dit uur was er geen verkeer te bespeuren, we waren dus vroeg weg voor onze eerste beklimming.

Starttijd = 03u11
Het was betrekkelijk warm, we hadden ons hierin vergist, de windtex werd al snel weer uitgetrokken en met korte mouwen begonnen we aan de eerste klim.
Er was letterlijk geen kat op de weg te bespeuren zo vroeg in de morgen. De helling tot aan de brug van St Estève ging heel makkelijk; vanaf daar liet de helling zich duidelijk voelen. In een rustig tempo peddelden wij naar boven. Gegrom en geknars aan de wegkanten deed ons meermaals opkijken, we wisten wel dat er hier everzwijnen zaten en we besloten om hardop te babbelen zodat de dieren ons tijdig hoorden naderen. Langsheen de weg tot aan Chalet Reynard konden we verschrikte dieren horen weglopen en af en toe voelde ik een nachtvlinder of vlieg in het gezicht. Het was nieuwe maan en dus pikdonker, zonder lampjes was de klim op dit uur zeker onmogelijk. In de buurt van Chalet Reynard gekomen werd het stiller in de wegbermen, vanaf daar geen gegrom of geknars meer gehoord, wel nog wat vleermuizen opgemerkt en niet ver van ons zat een uil te roepen. Aangekomen aan Chalet Reynard snel nog een sandwich gegeten, een halve banaan en een energiereepje. Snel weer op de fiets, om geen kou te krijgen en in korte mouw maar met lange handschoenen begonnen we aan “het maanlandschap”. Wat moet dit een prachtige belevenis zijn bij open weer en volle maan dacht ik toen bij mezelf.

Top 1 =  05u 41
Snel weer de windtex aan, hierboven was het bitter koud, gelukkig waaide het niet al té sterk. Enkele foto’s genomen aan de tikklok, die niet werkte, na eens goed te kijken zagen we dat er géén binnenwerk in zat !!! Hoe kon dat ??? Wel kaarten verkopen terwijl de klok op de top niet werkte… we waren teleurgesteld!  Het begon stilaan te schemeren, de gekleurde wolken werden alsmaar lichter. We konden beginnen aan de afdaling naar Malaucène. Heel voorzichtig daalden we af tot aan de natte gebieden op de weg, sommige plassen waren nu duidelijk kleiner geworden, hier konden we op het droge blijven rijden. Verderop enkele grote natte plekken, maar na voorzichtig te passeren zagen we dat er géén ijs was vanmorgen, een meevaller, desondanks de eerste kilometers heel rustig en oplettend afgedaald, dicht bij de balustrades omdat de binnenkant bezaaid lag met stenen en gruis. Nadat we weer op droge weg reden was het nog steeds goed opletten, omdat er kleine bochtjes tussen de langere rechtere stukken zitten  en deze in het halfduister niet altijd goed zichtbaar zijn, ook de slagboom verderop aan le Tournat d’Anglais zie je bijna niet in het schemerdonker, maar goed dat we dit reeds wisten, stel je voor dat …!!! Dan moesten we nog even opletten of de slagboom aan Mont Serein nog open stond, maar daarna vormde er zich al snel géén problemen meer voor de verdere afdaling naar Malaucène. Het was wel koud, bitter koud en al bibberend kwamen we aan in Malaucène.

e-max.it: your social media marketing partner