Lucien & Marc Cannibales du Ventoux - Klim 1

Artikelindex

Klim 1: Bedoin – Top1: (0h01 – 02h27)
Nog een foto gemaakt aan de startlijn met de afstandsbediening van de fotocamera, en we waren weg voor een dagje fietsen. Het was rustig op de weg nu, slechts één enkele auto kruiste ons pad nabij de bocht van St. Estève. Vanaf dan was er van verkeer geen sprake meer, we waren weer op onszelf aangewezen. En op de witte kantlijnen, die goed zichtbaar waren in onze schijnwerper, en langzaam maar zeker weer achter ons in het donker verdwenen. Regelmatig moesten we even de hartslagmeter raadplegen, maar we waren goed bezig, er was niks om ons zorgen over te maken. De temperatuur was goed, het was niet te koud, we reden gewoon in korte mouwen. Af en toe geritsel in de bossen, links en rechts van ons. Tegenover het Pavillion de Roland echter, werd het even menens, doorheen het stuikgewas werden we zo’n 50 meter gevolgd door een briesend beest, we hadden hem duidelijk gestoord tijdens één van zijn nachtelijke bezigheden. We waren duidelijk niet op ons gemak, maar gelukkig bleef het hier bij, en wat later waren we bij Chalet Reynard. De waterpomp die vorig jaar zoveel goed lavend werk geleverd had, bleek nu niet meer te werken, maar gelukkig hadden we voldoende drank voor twee nachtelijke beklimmingen meegenomen.
En dan was er de wind, vanaf Chalet Reynard kregen we de ene windvlaag na de andere te verduren, dit hadden we niet verwacht, nochtans er was geen wolkje aan de lucht, de dorpen beneden lagen er weer mooi verlicht bij. Des te hoger we kwamen, des te harder de wind waaide, maar we vochten ons een weg tot boven. In een mooie tijd bereikten we de eerste keer vandaag de top. Natuurlijk werden hier een paar foto’s gemaakt, het was nodig om beide fietsen goed vast te houden, ze zouden anders gewoon van tegen de muur zijn omgewaaid. Het was koud boven, onze windstopper uit de rugzak genomen, tijdens aankleden de voet stevig op de rugzak moeten zetten om te vermijden dat alles zou gaan vliegen….

       

Komaan! naar beneden… we begonnen aan de afdaling naar Malaucène. De eerste paar honderd meters waren moeilijk door de windstoten die ook aan deze kant van de top hun best deden. Opletten in de laatste kilometers naar de slagboom aan Tournant de l’Anglais, hier liggen een paar linke bochtjes, die je maar beter kunt gezien hebben in het donker. Groot licht maar opzetten dus, mijn dubbele koplamp komt nu heel goed van pas!!! Drie herten spurten ineens voor ons weg, en lopen voor ons uit over de weg naar beneden, mooi was het om te zien hoe  lenig die dieren zijn als ze plots met een korte haakse bocht weer in het bos verdwenen. Vanaf Mont Serein hadden we geen last meer van de windvlagen, en het was verder een heel rustige afdaling, maar wij bleven natuurlijk heel erg alert, je kan immers nooit weten welke viervoeters er tijdens het nachtelijk uur de weg afschuimen. Halverwege de afdaling werd het weer lekker warm, maar vreemd genoeg daarna weer terug kouder. Na een lange en zeer voorzichtige afdaling reden we Malaucène binnen. Foto gemaakt aan het Office du Tourisme, wegens de kou twijfelen we even of we onze windstopper nu al wel terug zouden opbergen, maar we besluiten toch maar in korte mouwen te beginnen aan de tweede beklimming. Oei! We lagen een kwartier achter op ons schema, geen tijd te verliezen dus… snel een broodje banaan en een reepje gegeten, het slapende Malaucène lieten we achter ons en we begonnen aan onze tweede beklimming…

e-max.it: your social media marketing partner