Lucien & Marc Cannibales du Ventoux

Artikelindex

Never give up!
We waren er nochtans dichtbij vorig jaar, heel dichtbij; spijtig dat het duister toen roet in het eten kwam strooien, maar de volledige Route des Chamois met fietsverlichting rijden zagen we toen veiligheidshalve niet meer zitten. We zouden in 2006 dus géén Cannibale du Ventoux worden. Maar Marc haalde toen wél zijn Diable en zoals toen ook reeds werd afgesproken zouden we in 2007 een nieuwe poging ondernemen…
In St. Colombe (Bedoin) huurden we al zeer vroeg dit jaar een vakantiewoning; deze locatie was een uitstekend vertrekpunt. Verlof werd geregeld en weeral toonden onze dames zich bereid om ook verlof te nemen en ons tijdens de proef bij te staan met al nodige…

Onze voorbereiding gedurende de winter verliep ook naar gewoonte, vanaf november waren we weer regelmatig in de Ardennen te vinden; de afstanden en de hoogtemeters werden naar april - mei toe langzaam opgevoerd. Samengeteld trainden we afgerond  zo’n 26.000 hoogtemeters over 3500 km. Dit moest voldoende zijn…
In het weekend voor de afreis naar Frankrijk ben ik samen met mijn echtgenote naar de film To walk again van triatleet Marc Herremans gaan kijken. Deze film heeft een diepe indruk op mij nagelaten en het is daarom dat de lijfspreuk van Marc Herremans, "Never give up!" ook de onze zou worden tijdens de komende week… en dat zou zeker nodig worden.

Zaterdag 19.05.07:  Aankomst in Bedoin
Nadat we de omstreeks 14h de auto’s hadden uitgeladen, reden we natuurlijk al eens naar de top van  de Ventoux. Mijn zoon Martijn had zich deze week ook vrij kunnen maken en had ingestemd om de rol van fotograaf te vervullen. Boven stond er nu slechts een beetje wind, het was licht bewolkt, de temperatuur was er zelfs aangenaam. We hebben hier boven onze hoogtemeters nog snel geijkt. Anders dan vorig jaar in mei was nu de weg naar Malaucène wél proper en droog; er lagen nu geen losse stenen op het wegdek richting Mont Serein. Het weerbericht voor de volgende dagen hadden we thuis reeds van het internet afgedrukt, de vooruitzichten leken toen nog niet echt goed. De vorige week was het immers zeer wisselvallig geweest rond de berg. Terug in Bedoin zijn we de fietszaak La Route du Ventoux binnengestapt voor meer info. Hier werd ons bevestigd dat het weer zeker voor de komende twee dagen goed zou zijn, licht bewolkt, géén regen, 25 –30°C… en weinig wind.
Er was weinig  tijd voor nodig, we beslisten snel dat we op maandag onze aanval op de titel van Cannibale zouden doen.

Marc en ik besloten om toch nog heel even de benen te gaan strekken en gelijktijdig met onze mountainbikes vanuit Bedoin al een stukje van de bosroutes Joseph Eymard te gaan verkennen. Het was een beetje opletten aan de wegsplitsingen zoals punt C, maar al snel hadden we onze weg rond Camping Domaine de Bélézy gevonden en bereikten we punt D (les Combarets), dat echter niet juist volgens de kaart bleek te liggen, maar wel een S-bocht verderop, dan nog even verder gereden tot aan de wegwijzer naar Les Clops, even verwarring, maar hier moesten we dus gewoon rechtdoor, dit leek verder duidelijk te zijn, vanaf hier zouden we waarschijnlijk geen problemen meer moeten verwachten…. (De hierboven en -onder genoemde cursief getypte locaties kun je vinden op de interactieve Google-map van de routes Forrestier en Grandonneur - opent in een nieuw venster).
Terug naar Bedoin gereden, waar we ook nog het begin van de tweede bosroute Jean des Baumes wilden verkennen. Op punt C namen we de splitsing volgens de kaart rechtsaf, en volgden de asfalt weg die ons naar les Colombets leidde, hier even twijfel aan de boerderij, maar we vonden al snel het punt D, dat achter de boerderij ligt , vanaf hier volgden we de GR91 rechtsaf. Na de eerste bocht naar links moesten we even stappen, we vonden het niet nodig om hier al iets te bewijzen. Iets verder weer de fiets op, en de GR91 weer verder gevolgd. Plotseling een beetje afdaling en onderaan grote plas water op de weg, van bovenaf gezien was er mogelijkheid om links rond de plas te rijden, wat ik dan ook probeerde… op het laatste moment echter leek de schuine kant véél te steil, en schoof ik al rijdend gewoon de plas in… water, modder, met het gekende resultaat. Marc zag dit gebeuren en wilde de plas aan de rechterkant omzeilen, maar bleef met zijn voet achter een schuin opgespannen metaaldraad hangen, gelijktijdig reed hij op een scherpe puntige steen zijn voorband lek… wat een toeval. Gelukkig niks ernstigs gebeurd en een lekke band is zeker geen probleem voor ons. Wat later waren we al aan de bocht van St. Estève, en na een paar minuten waren we weer "thuis" in St. Colombe. Genoeg voor vandaag!
Die avond werden de tijdsplannen gemaakt, en met onze begeleiders besproken, de volgorde van de ritten lag reeds vast, morgen zouden we alles in gereedheid brengen, maar eerst nog eens goed gaan slapen, want tijdens de vorige nacht hadden we vooral gereisd.

Zondag 20.05.07: een rustdag vandaag
We hadden voldoende tijd om alles klaar te leggen, wat in de auto moest voor morgen, voldoende drank, water, energie voeding, fietsmateriaal, reservekledij, rittenschema en tijdsplanning…. Samen met Marc ben ik in de namiddag nog naar Bedoin gereden met de racefiets deze keer, we haalden onze eerste stempel op voorhand bij La Route du Ventoux tegenover de startlijn, nog even de laatste meteo-info bekeken, en gerustgesteld fietsten we daarna weer terug, in St. Colombe nog even verder gefietst tot aan de afslag naar Route des Cèdres, de benen voelden goed aan, we waren klaar voor morgen… De fietsen werden voorzien van de nodige verlichting, we wisten immers al dat dit zéééér belangrijk was.
Nog even de volgauto ingeladen, de fietsenrek werd juist afgesteld, zodat we onderweg niet moesten beginnen te prutsen. We waren er nu echt helemaal klaar voor.
Nog enkele uurtjes gaan slapen, de wekkers werden ingesteld, het werd nu stil in huize l’Ousteau, we zouden nog een drietal uurtjes kunnen slapen… nu ja, slapen??

Maandag 21.05.07: De lang verwachte dag
23.00: Het was een zeer korte nacht, en ontbijten voor middernacht is ook niet écht bevorderlijk voor de spijsvertering, maar wel noodzaak in ons geval. Om 23.45 vertrokken we dan naar Bedoin, voor de eerste klim van de dag… de verlichting werd uitgetest tijdens het afdalen, zelf had ik twee lampjes tegen elkaar getaped, één breedstraler en één verstraler, samen vormden ze een zeer mooie en brede lichtbundel, die straks vooral nodig zou zijn omdat we twee keer in het donker zouden moeten afdalen naar Malaucène… Marc had zich voor de gelegenheid een wielershirt met de Belgische driekleur aangeschaft, zo zou hij zeker de aandacht van eventuele landgenoten trekken…
Aankomen aan het fonteintje In Bedoin slaat de klok in de toren middernacht, onze timing was prima!!!        

 

e-max.it: your social media marketing partner